Veerkracht in Verlies

Veerkracht in Verlies

Interactieve bijeenkomst ROeR – Terugblik

Veerkracht in verlies, verslag van onze interactieve bijeenkomst op 17-03-2022.

Jaarlijks organiseren wij een themabijeenkomst. Ditmaal was het thema veerkracht in verlies. Op deze avond hadden wij twee sprekers, Alexa Gratama en Kees van den Muijsenberg. De avond werd begeleid door een professionele gespreksleider die ook zorgde voor interactie met de aanwezigen. Ruim 60 mensen waren aanwezig.

“Er is iets in je dat leeg is, en het stroomt vol, met het zingen van de merel.” (Rutger Kopland)
Kees begint met deze dichtregel. Hij vertelt over de diagnose kanker die hij kreeg, de behandelingen die hij onderging en hoe hij met deze ingrijpende ervaringen is omgegaan. Over de periode kort na de diagnose zegt hij: “qua weten-hoe-verder keek ik de leegte in. Niet-weten wat komt. Je eigen lichaam niet meer kennen en vertrouwen.” 
Over de periode daarna: “Er is iets in je dat leeg is, en het stroomt vol…, zegt de dichter.” De leegte vult zich weer: er blijft nog zoveel over. Het idee dat het leven wel eens kort zou kunnen worden heeft ertoe geleid dat Kees is gaan kiezen wat hij nog écht wil en wat niet. Er is ook een grote innerlijke vrijheid gekomen. Het overtuigd zijn van de eindigheid en die eindigheid helemaal accepteren maakt hem meer zorgeloos over de verre toekomst.
Kees verhaalt over een merel die op het dak zit en zomaar het mooiste lied zingt en daarmee om de zomeravond een gouden lintje hangt.  “Wie weet dat het leven kort is, dat de dood normaal is, en die zich oefent in dat door-en-door te accepteren, om zo thuis te komen in het mens-zijn zoals het ís.”

“De ruis is verdwenen, alleen wie ertoe doet loopt mee. Dat heeft deze ziekte met mij gedaan, een niet verkozen afscheid van een gewoon, maar zorgvuldig uitgedacht leven. Ik ben in één klap tot de kern teruggebracht. Mijn zuivere zelf blijft over. Waar ik voor sta. Sommige dingen, sommige dromen pakt niemand mij af.”
Alexa vertelt warm, invoelend-persoonlijk en indringend haar verhaal over haar dochter Floor. Floor van Liemt kreeg eind 2017 en 20 jaar oud, te horen dat ze uitgezaaide longkanker had en de dokters niets meer voor haar konden doen. Floor overleed op 31 december 2021. Alexa blikt terug op vier bewogen jaren, waarin het woord veerkracht voor iedereen in haar gezin nieuwe betekenis kreeg.
“Achter in de auto zat ik met Floor, de woorden uit de spreekkamer echoden luid in onze oren en we spraken niet. We keken elkaar alleen maar diep in de ogen, dieper dan we ooit hadden gedaan, en ik zei tegen haar: ik zie alleen maar liefde. En dat was ook echt zo. Het was een spirituele ervaring van de grootste betekenis en die zijn we nooit vergeten. Wat er ook zou gebeuren, het was goed, dat wisten we vanaf toen allebei.”
Ze vertelt dat sinds die mededeling over alles een schaduw ligt. En ook hoe Floor op haar twintigste geen patiënt wilde zijn maar zin wilde én kon geven aan haar leven.
“lk heb me vaak gerealiseerd wat een mooi woord veerkracht is, het vermogen om te buigen en terug te buigen, om steeds weer in het stabiele middelpunt terug te keren zonder te breken. Bij Floor lag het accent op kracht. Als ik erop terugkijk, was het levenskracht van de hoogste concentratie, levenskracht stroomde in onverdunde vorm door haar aderen. Het was de ambitie om haar leven betekenis te geven die haar tot actie aanzette, haar oog voor de schoonheid van het bestaan dat haar motiveerde plannen te blijven maken.”

Na de verhalen liet de gespreksleider de zaal in kleine groepjes met elkaar in gesprek gaan. Dat leidde tot intieme verhalen en vele voorbeelden van veerkracht in verlies. Het was goed om de avond daarna in gezamenlijkheid af te sluiten met een hapje en een drankje.

Scroll naar top